اسرار قدسي است ، واطلاق واژه فهم بر آنچه گفته شد مجاز واز باب اطلاق نام مسبّب بر سبب مىباشد . ( 20628 - 20625 ) 7 - ولبّا لمن تدبّر : چون لبّ به معناى عقل است ، در اين جا نيز مانند جمله پيش واژه عقل براي اسلام بر سبيل مجاز آمده اگر چه مسبّب آن است ، ودر اين جا منظور عقل لملكه ومراتب بالاتر آن است ، زيرا اسلام وقواعد واحكام آن ، نيرومندترين وسيله براي دست يافتن به بالاترين مراتب خرد مىباشد . ( 20632 - 20629 ) 8 - وآية لمن توسّم : منظور كسى است كه در جستجوى راه حق ويافتن أهداف آن است ، واسلام براي چنين كسى نشانه وعلامت است كه اگر بدان راه يافت در طريق هدايت قرار گرفته است . ( 20636 - 20633 ) 9 - وتبصرة لمن عزم : مراد كسى است كه تصميم بر انجام دادن مقصود خود گرفته است ، واسلام براي أو مايه بينش است كه بتواند مقصود خود را به گونه شايسته انجام دهد . ( 20640 - 20637 ) 10 - وعبرة لمن اتّعظ : معناى اين جمله آشكار است ، زيرا اسلام با بيان أحوال امّتهاى گذشته وآنچه روزگار بر سر آنها آورده براي كسى كه پند آموز وموعظه پذير باشد در راه حركت به سوى خدا نيكوترين مايه عبرت است . ( 20644 - 20641 ) 11 - ونجاة لمن صدّق : اسلام براي كسى كه رسالت پيامبر ( ص ) را تصديق كند وبه آنچه از جانب خداوند براي بشر آورده ايمان آورد ، مايه رستگارى است ، زيرا پذيرش اسلام براي أو در دنيا موجب رهايى از قتل وشمشير دين ودر آخرت باعث رستگاريش از عذاب خداوند است ، واطلاق نام نجات بر اسلام از باب اطلاق نام مسبّب بر سبب مىباشد . ( 20648 - 20645 ) 12 - وثقة لمن توكّل : يعنى اسلام مايه وثوق واعتماد كساني است كه بر خداوند توكّل كنند ، زيرا مشتمل بر وعده‌هاى گرانقدر اوست ، وبه سبب اطمينان بر آن است كه توان توكّل بر خدا را مىيابند . ( 20652 - 20650 ) 13 - راحة لمن فوّض : يعنى كسى كه بحث وتدقيق در مسائل را رها وبه